Gezondheidszorg

'Opvang na trauma moet niet doorslaan' Bijzijn, november 2005

Huub Buijssen is psycholoog en schreef boeken over depressie bij ouderen, palliatieve zorg, mantelzorg en traumatische ervaringen in de zorg. Over dat laatste onderwerp verschenen maar liefst acht boeken van zijn hand.

'Incidenten in de zorg kunnen grote impact hebben' IZZine, Tijschrift voor verzekerden bij het IZZ nr 3, 2005

In uw werk kunt u te maken krijgen met ingrijpende gebeurtenissen, zoals het overlijden van een kind, een mislukte reanimatie of de zelfdoding van een cliënt. Iedereen verwerkt een incident op zijn eigen manier, maar goede opvang met voldoende rust en betrokkenheid van uw omgeving is absoluut noodzakelijk. Zo voorkomt u serieuze problemen.

'Angst reden om beroep te verlaten' Verpleegkunde Nieuws, 4 maart 2004

Angst voor de nachtdienst komt vaak voor onder verpleegkundigen, evenals de angst om te reanimeren. Maar ze lopen er niet mee te koop. Gevolg is dat een aantal van hen het vak verlaat. Dat zegt psycholoog Huub Buijssen, bekend van de boeken Geschokt en Geraakt, over traumatische ervaringen van verpleegkundigen.

'Schuld en schaamte' Medisch Contact, 10 oktober 2003

In de geneeskunde loop je een aanzienlijk risico om een traumatische ervaring te ondervinden. Het tonen van emoties is onder artsen echter nog steeds taboe, zegt psycholoog Huub Buijssen.

'We willen ze toch niet vastbinden?!' Utrechts Nieuwsblad, 30 oktober, 2003

'Je voelt altijd de verantwoordelijkheid' zegt voorzitter Koos Thijs van de ondernemingsraad van Stichting Reinaerde. Thijs werkt al 26 jaar in de zorg en is ook als begeleider op een groep begonnen. Hij weet als geen ander dat een ongeluk zomaar gebeurd kan zijn.

'Er veel over praten is niet altijd het beste' Medewerkerskrant ziekenhuizen, nr 3, 2003

Ook al denken mensen vaak van wel: er veel over praten is niet altijd de beste vorm van trauma-opvang. Ieder mens is verschillend. Goede opvang sluit aan bij de behoefte van slachtoffers.

'Zorg voor stervenden: zoeken naar een balans' Nederlands Dagblad, 28 maart 2003

Mensen die werken in de palliatieve zorg (zorg voor stervenden), komen voortdurend in aanraking met de dood. Buitenstaanders vragen wel eens: 'Hoe houd je dat vol?'. Om die vraag te beantwoorden is Einde Goed, Allen goed? verschenen.

'Trauma-opvang liever niet door gespecialiseerde hulpverleners.' Psychopraxis, jaargang 4, nummer5, oktober 2002

'Wie zorgt voor het zorgpersoneel?' Metro dinsdag 16 oktober 2001

Verpleegkundigen komen, vaker dan de gemiddelde mens, in aanraking met een opeenstapeling van indringende gebeurtenissen.

'Verpleegkundigen volgen spoedcursus omgaan met stress.' Nieuwsblad van het Noorden 19-1-2001

Acht verpleegkundigen van het Sint Lucas-ziekenhuis in Winschoten hebben als eerste in het Noorden een opleiding gevolgd voor hulp bij post traumatische stresstoornissen.

'Flink zijn is Link. De gevaren van het doorlopen met de gevolgen van een schokkende gebeurtenis.' De Dordtenaar, 11 oktober 2001''

Een verpleegkundige ziet een patiënt, die ze heeft proberen te reanimeren, onder haar handen sterven. Vervolgens reageert de zoon van de patiënt zijn emoties af op haar. „Ik krijg je nog wel, je hebt mijn moeder dood laten gaan", bedreigt hij de verpleegkundige.

Winnaars wedstrijd 'Help de ggz gezonder te zorgen'

Ingezonden tips gaan vooral over omgaan met agressie

'Misplaatste flinkheid breekt verpleegkundige op.' De Volkskrant, 12 juli 1999

Een op de vijf verpleegkundigen lukt het niet om een traumatische gebeurtenis achter zich te laten. Zij lijden vaak aan een posttraumatische stress-stoornis.

'Als je beroep een nachtmerrie wordt' Eindhovens Dagblad 20 -3 1999

Daarover spreken verpleegkundigen in twee boeken die volgende week verschijnen. Ze vertellen over hun traumatische ervaringen met dood en agressie.

'Verpleegkundigen vinden overlijden kind het meest traumatisch' "De Telegraaf, woensdag 5 mei 1998"

Schokkende ervaringen veroorzaken psychische wonden

'Ik geloof dat ik nooit meer een nachtdienst doe' De Standaard, 10 september 1995

"Ik kijk recht in het gezicht van meneer T. We kijken elkaar aan, maar hij ziet me niet. Hij hangt op de wc, (...) hij zit helemaal onder het bloed.'

'Risico van vaktrauma is hoog in de verpleging' Het Laatste Nieuws 22 maart 1995

Psycholoog Huub Buijssen geeft dat wat aarzelend toe. Als je maar niet de sterksten in het vak verwart met de besten, waarschuwt hij, want de besten vind je juist vaak aan de zwakke kant. Als het om risico's in het vak gaat, scoort verpleegkunde hoog.

'Baas hoeft niet met zakdoekjes te wapperen' De Volkskrant 5 oktober 2005

Werknemers krijgen in hun werkomgeving vaker te maken met agressie. Opvang is van cruciaal belang. Vooral door de baas zelf. Mensen denken vaak dat het vooral om emoties gaat. Maar dat is een misverstand.

'Taboe medische fouten doorbroken' Netwerk, 18 mei 2004, 20.30u

In Netwerk spreken drie medici voor het eerst openlijk over hun fouten. Bij twee van hen was de medische misser zelfs fataal. Er rust een groot taboe op het onderwerp: artsen die medische fouten maken, komen daar vaak niet openlijk voor uit.

'Medische missers eerder melden' Brabants Dagblad 6 december 2003

Ziekenhuizen moeten veel opener worden over medische missers. Een systeem dat het snel melden van fouten in principe niet wordt bestraft, zou de veiligheid in ziekenhuizen sterk bevorderen. Dat is de conclusie van de Tilburgse psycholoog H. Buijssen, na een onderzoek onder artsen en specialisten.

'Arts verwerkt trauma in zijn eentje' Het Parool, 6 oktober 2003

Artsen moeten een traumatische ervaring vaak in hun eentje verwerken, omdat zorginstellingen te weinig aandacht besteden aan nazorg

'Elke dag een nachtmerrie' De Volkskrant, 4 oktober 2003

Bedreigingen, dood, fouten met dodelijke afloop; artsen krijgen in korte tijd meer trauma's te verwerken dan gewone mensen in een heel leven. Hardheid is voor hen vaak nog de enige bescherming.

'De dood went niet.' Volkskrant, zaterdag 5 april 2003

De dood van een patiënt glijdt ook bij de mensen aan het bed niet langs de koude kleren af. Zorg voor de verzorgenden verdient dan ook meer aandacht.

'Emoties verwerken: de beste strategieën.' Carrière (special bij Nursing), november 2002

Emotionele stress hoort bij de verpleegkunde. Hoe ga je ermee om? Praten helpt - maar er is meer nodig.

'Ook hulpverleners raken van slag.'' Brabants Dagblad, 24 september 2002

Hulpverleners van verstandelijk gehandicapten kunnen getraumatiseerd raken door indringende ervaringen met hun patiënten. Ze worden geconfronteerd met de dood van dierbare bewoners of met heftig geweld, waardoor ze zelf in levensbedreigende situaties belanden. Een Tilburgse psycholoog verzamelde een aantal verhalen van hen en schreef hierover het boek Van Slag.

'Cursus luisteren naar collega in ziekenhuis.' Utrechts Nieuwsblad woensdag 31 januari 2001

Het centraal Militair Hospitaal in Utrecht heeft als een van de eerste ziekenhuizen in Nederland personeel opgeleid om collega's te helpen na traumatische ervaringen op het werk.

"'Een halt aan huilen op de wc.' De Radbode (personeelsblad Radboudziekenhuis), september 2000

Traumaprotocol moet opvang verpleging verbeteren

'Het trauma, een normale reactie op een abnormale gebeurtenis.' Haagse Courant, 4 januari 2000

Het kan iedereen in de zorg overkomen: je krijgt te maken met een agressieve patiënt, de zelfdoding van een patiënt of de dood van een kind. Zulke ervaringen kunnen je aangrijpen, je bent er dag en nacht mee bezig. Anders gezegd: je hebt een psychotrauma. Belangrijk is dat dergelijke schokkende gebeurtenissen verwerkt worden. Als dat niet gebeurt, bestaat de kans dat er psychische en/of lichamelijke klachten optreden en dat je, in het ergste geval, moet stoppen met werken.

'Leerling-verpleegkundige in WAO na reeks traumatische ervaringen.' Drentsche Courant, 15 juli 1999

De 25 jarige Lara Jansen uit Beilen is absoluut niet de enige (leerling-) verpleegkundige die in de problemen komt door een traumatische ervaring tijdens het werk.

'Ik wil er nooit meer aan herinnerd worden' Eindhovends Dagblad, 21 maart 1999

Als je beroep een nachtmerrie wordt. Daarover spreken verpleegkundigen in twee boeken die volgende week verschijnen. Ze vertellen over hun traumatische ervaringen met dood en agressie. In veel verhalen komt het gebrek aan begrip en nazorg na een schokkende gebeurtenis op pijnlijke wijze naar voren. De beroepsgroep lijdt aan 'misplaatste flinkheid'.

'De blauwe plekken van de verpleging' Brabants Dagblad, 13 maart 1999

Als je beroep een nachtmerrie wordt. In twee boeken die deze maand verschijnen, schrijven verpleegkundigen hun traumatische ervaringen met dood en agressie van zich af.

'Traumatische ervaringen kwellen verpleegkundige' De Volkskrant, Zaterdag 30 september 1995

Zorg voor mensen in crisissituaties is even boeiend als riskant.

Als je beroep een nachtmerrie wordt - Zaanse krant

Herhaaldelijke confrontatie met pijn, ellende en dood wordt in de verpleging gezien als beroepsrisico. Je moet er maar tegen kunnen, anders lijk je niet geschikt voor het vak. "Maar angst, schaamte mislukking, schuld, paniek en verdriet zijn voltrekt normale reacties op abnormale belevenissen"

'Verpleegkundige wil niet als kneus overkomen' Het Parool 6 -02-95

Verpleegkundigen maken vaak ingrijpende gebeurtenissen mee waartegen ze niet zijn gewapend.